Plans de pensións

A desgravación ou dedución fiscal nas achegas a un plan de pensións son o que coñecemos comunmente como as reducións da base impoñible do IRPF, o que comporta producir un aforro que dependerá do tipo marxinal de cada cliente. 

A partir de 2016, as achegas que se realicen aos plans de pensións poderán reducir a base impoñible do IRPF en 1.500 €, co límite do 30 % dos rendementos netos do traballo e de actividades económicas. A porcentaxe que desgrava o plan de xubilación depende do teu tipo marxinal do IRPF.

As achegas a un plan de pensións poden ser de dous tipos:

• Puntuais: as que se fan de forma esporádica.
• Periódicas: as que se realizan regularmente (normalmente cada mes ou trimestre).

A máxima desgravación dun plan de pensións correspóndese coa menor das seguintes cantidades:

1.500 € anuales.

30% da suma dos rendementos netos do traballo e de actividades económicas percibidos individualmente no exercicio.

A xubilación é unha das continxencias que permiten o rescate do plan de pensións. 

Ao contrario do ocorrido nos anos en que se fixeron achegas ao plan, as rendas que se rescaten do plan de pensións (unha vez ‘xubilado’) van incrementar, e non reducir, a base impoñible do IRPF, xa que pasan a considerarse como ‘rendementos do traballo’. É importante, polo tanto, optimizar a forma de rescate do plan de pensións (para minimizar o seu impacto fiscal).

Se retomamos o exemplo anterior: tras cotizar durante 35 anos, cun soldo bruto (ao ano) que, na última década, foi de 22.000 €, queda unha pensión aproximada (anual) de 19.615 €. Segundo o índice de tramos do IRPF, a renda por xubilación vai tributar ao 19% (primeiros 12.450 euros) e ao 24% o que resta (ata os 19.615 euros).

Agora, e segundo o indicado, procédese a rescatar o plan de pensións, para o que hai varias formas de facelo:

Esta modalidade vai permitir que se rescate o 100% do capital acumulado no plan de pensións, é dicir, recupéranse as cotas que se foron aforrando ao longo dos anos e a “posible” rendibilidade que derive delas.

Ao rescatar o plan de pensións desta maneira, faise fronte a un único pagamento de impostos (relativo ao aforrado no plan de pensións). Para calculalo, hai que sumarlle, á cantidade rescatada (por exemplo, 90.000 €) a pensión pública anual de 19.615 € e subirá o tipo marxinal ata o 45%. Todo o que exceda de 60.000 euros (49.615 euros no noso exemplo) tributa a este tipo do 45%. Practicamente o resto do importe procedente do plan (o comprendido no intervalo entre os 35.200 e os 60.000 euros) tributa, tamén, a un tipo elevado: 37%.

En anos sucesivos vólvese tributar, exclusivamente, pola pensión pública, ao non percibir outras rendas, e o tipo marxinal verase reducido de novo. Porén, o impacto fiscal do ano de rescate do plan de pensións é moi elevado.

Esta modalidade de rescate do plan de pensións, fai que se reciba, de maneira periódica (mensual, trimestral, semestral ou anual), unha cantidade de diñeiro que pode ser, pola súa parte, fixa ou variable (dependendo do tipo de renda que escollésemos):

• Se optamos por unha ‘renda asegurada’: como a rendibilidade dun plan de pensións está suxeita aos movementos do mercado, a cota que se recibe pode variar co tempo. Nas rendas aseguradas isto non ocorre e sempre se cobra, ao rescatar o plan de pensións, a mesma contía.
• Se optamos por unha ‘renda financeira’: neste caso, a contía que se recibe de maneira periódica, polo rescate do plan, varía en función da rendibilidade deste.

De volta ao exemplo: se se ten, como indicamos con anterioridade, unha pensión pública de 19.615 €, e se se aforraron 90.000 € no plan de pensións, ao recuperalo coa modalidade, na súa “versión” de renda asegurada e nun prazo de 20 anos, vai reportar, aproximadamente, 6.569 € anuais. Se se suman á pensión pública, dá un total de 26.184 €, que tributan da seguinte maneira:

• Primeiros 12.450 euros: 19%.
• Entre 12.450 e 20.200: 24%.
• O resto, ata os 26.184 euros: 30%.

O rescate do plan de pensións en forma de renda, a diferenza do realizado ‘en forma de capital’, adoita ter un impacto fiscal máis progresivo, xa que a tributación se reparte en diferentes exercicios fiscais. É, xeralmente, a forma máis eficiente de rescatar un plan de pensións, aínda que tamén hai que planificar o rescate correctamente para determinar que importe anual minimiza a factura fiscal e tratar de non saltar a un tramo superior do IRPF.

Unha terceira forma de rescatar un plan de pensións é o rescate mixto, que consiste en recibir unha parte do aforrado en capital e, posteriormente, recibir unha renda periódica.

De novo, é importante calcular ata que punto é interesante recuperar a parte do capital e afrontar o incremento, ou non, do tramo do IRPF.