Valentín Fuster

Cardiólogo e director do CNIC

"O corazón serve para dar cantidade de vida; O cerebro calidade de vida"

Podes ver o vídeo completo aquí.

A educación quere dicir que sabe máis e máis. Ten moitas máis variables para moverse na vida. E canto máis educado está, máis é capaz de dominar o mundo que o rodea. Canto menos educado está, o mundo estache dominando a ti. A educación é moi importante para a autoestima. Canta máis educación hai, máis entra o razoamento apropiado para facer ou simplemente, escoller o que é axeitado. Canto máis sabemos, máis temos control sobre nós e máis podemos escoller que é o axeitado para nós.

Non hai cousa peor que intentar cambiar a vida dunha persoa. Todos nacemos con talentos e con obxectivos, con cousas que nos atraen. Unha das cousas máis importantes na vida de todos é detectar cal é o noso talento. E alguén cho ten que dicir. Por iso fáloche dos mentores e titores. Porque se na vida, un quere seguir simplemente cunha conduta que non sexa neurótica, non hai nada máis importante que facer algo relacionado co talento que un ten. Eu teño a gran sorte de que podo utilizar o meu talento a un nivel que me deu a sociedade e por isto son unha persoa con moita sorte. Se hai posibilidades de que un se coñeza ben e poida seguir a liña do que un ten, deste talento, é fundamental investir nel.

O que sabemos do corazón é que está aquí e latexa. Pero, a verdade é que sabemos moi pouco. Por exemplo, o corazón latexa sesenta, setenta, oitenta veces por minuto, con catro válvulas que se abren e se pechan, co sangue que entra e sae. E, en cambio, fíxese vostede, non pasa nada durante… Sabe cantas veces latexa na vida dun individuo? Millóns de veces. En cambio, un avión, cada catro días téñeno que mandar ao garaxe para ollar que é o que está equivocado, etc. Como é que o corazón, que mecanicamente é tan complexo, non necesita de reparación? Somos nós, que o estragamos. É dicir, que cando vostede me pregunta: «Que sabemos e que non sabemos?» Sabemos moitas cousas do corazón, pero a base de como o corazón está intacto, con tantos anos de latexar e con tanta complexidade… Isto, para min, eu non lle podo dar a resposta. Falei con moitos físicos, e non teñen nin idea. O que nos leva ao tema fundamental, que tamén me gusta dicir… E é crer que cientificamente xa o sabemos todo… Eu direille que o que lle diga a vostede isto é un ignorante. En realidade, sabemos moi pouco. Incluso da miña propia especialidade. Vostedes dirán: «Ben, eu a este tipo non o vou ver se teño un problema de corazón». Ben, non. Pódeme vir ver porque coñezo ben a enfermidade e como tratala. Pero estudar realmente como funciona o corazón e todas as bases biolóxicas e isto, eu asegúrolle que é moi complicado, moi difícil.

"A educación é unha arma moi importante para a autoestima. Canto máis sabemos, máis podemos escoller o que é axeitado para nós"

O tema da saúde non pode ser un tema individual dunha propia persoa: «Eu voume coidar». Necesitas un ambiente, necesitas o que digamos un catalizador, sobre todo de grupo, incluso nos nenos.

Hai catro tes que son de como un madura persoalmente, e hai catro as de como un transmite, de como é no mundo que vive. E os catro tes, o primeiro éche tempo para reflexionar. É dicir, cada un de nós, polo menos eu, quince minutos ao día penso no que é prioritario e no que non. O segundo é cal é o teu talento. E isto é fundamental, como xa dixen. Saber cal é o teu talento e aplicalo. O terceiro é transmitir positividade. E, o catro, xa o dixen, é titoría. Logo hai catro as que é como un se presenta no mundo. Como un intenta axudar o mundo de arredor, sentirse útil. Isto é absolutamente crítico para a autoestima. O primeiro é ter unha actitude positiva. O segundo é aceptar quen es. O terceiro é a autenticidade, a autenticidade quere dicir que ti es o mesmo pola mañá, pola tarde e pola noite. Non es unha persoa cambiante dependendo de con quen falas. E o último e máis importante é o altruísmo. É dicir que, na vida, eu decateime de que a xente máis feliz é a que dá. Non os que reciben. Son fórmulas que axudan sobre todo cando meditas e estás quince minutos pensando, sabes moi ben como estás funcionando e tes unha metodoloxía. O problema da sociedade actual é que podes perder a metodoloxía moi facilmente a menos que teñas este método de ser persistente e ser ti quen es e dominar ti o que está ao teu redor.

A felicidade é un termo difícil de definir. Pero si que podo dicir a estabilidade da persoa que che dá esta sensación de autodominio, de autoestima, de que eu son e son quen son e fago o que teño que facer. E aquí hai tres aspectos distintos. A felicidade cualifícase hoxe, non a felicidade, a estabilidade con quince puntos. Cinco puntos quere dicir, cando eu me ergo pola mañá e teño o día por diante, estou estimulado, gústame o que vai pasar hoxe, vou ao traballo, ou vou ao que sexa, estás estimulado. O número dous é a inestabilidade emocional, é dicir, hai xente que un día está dun xeito emocional e outra día está doutro. E o terceiro é: «Ten a túa vida un obxectivo final?» Un obxectivo que te move. Este é moi importante. Entón, cando falamos de felicidade, eu falaría de estabilidade, de autodominio, de autorrealización, de autoestima, isto é do que estou falando. Pois estes son, basicamente, os tres estadios que se están seguindo, e hai unha puntuación. E isto estámolo facendo xa nalgúns dos proxectos que estamos empezando agora. É dicir, que esta é a maneira en que se mide. Basicamente, estes tres aspectos son importantes. O demais é máis cosmético.

Biografía
Valentín Fuster é director do Centro Nacional de Investigacións Cardiovasculares (CNIC) en España e director do Instituto Cardiovascular do hospital Mount Sinai de Nova York. Gañou o Premio Príncipe de Asturias de Investigación grazas ás súas investigacións acerca da orixe do infarto de miocardio. É autor e coautor de títulos como A ciencia da saúde, Corazón e mente, Monstros supersans ou A cociña da saúde. Recoñecido internacionalmente, incluso é asesor científico do programa infantil Barrio Sésamo.