Pilar Jericó

Escritora e divulgadora

"Os pais temos que pór límites aínda que nos custe e nos doia".

Podes ver o vídeo completo aquí.

Un neno é unha posibilidade, é un mundo de grandes posibilidades. Pero, que é o que permite que un neno, xa de maior, sexa unha gran persoa, unha boa persoa, ou quede polo camiño? O que define un camiño ou outro é, precisamente, a educación. A educación que recibe na casa, a educación que recibe na escola, a educación que recibe en todo o contexto. Alcanzar unha posibilidade ou outra vai depender de nós, do que fagamos como adultos, como pais, como educadores.

Como podemos espertar a grandeza nos nosos fillos? E cando falo de grandeza, non falo da grandeza de éxitos profesionais, falo da grandeza de espírito. A grandeza que nos permite ter unha vida con sentido, a coraxe para ter unha vida na que nós somos os protagonistas. Non poderemos espertar a grandeza nos nosos fillos se non a espertamos previamente en nós. Os nosos fillos son os nosos mestres, son os nosos espellos daquelas dificultades que ás veces temos. Como imos pedir aos nosos fillos que xestionen o conflito se nós non sabemos facelo? Como imos pedir aos nosos fillos que digan as cousas con cariño se nós non nos sabemos tratar con cariño? Poder desenvolver a grandeza interna é o primeiro paso para a educación. Educarnos a nós mesmos tamén, porque só desde aí poderemos espertar a forza, a coraxe que inspire os nosos nenos.

A autoestima é un proxecto de vida. De feito, eu creo que imos sempre traballando sobre ela, porque imos encontrando diferentes escollos que nos poñen ao límite esa autoestima. Para cultivala, o mellor camiño é conectando coa vulnerabilidade. Con aprender a querernos tal e como somos. E iso imos ensinarllo aos nosos fillos. Por iso é bo, dalgunha maneira, falar dos nosos erros. Naturalizar o erro. A autoestima non ten por que estar vinculada, como diciamos, ao éxito. Non, a autoestima é querernos como somos. Tamén hai que espertar o sentido do humor. Cando nos equivocamos, cando nos confundimos, aprender a rir de nós mesmos porque o sentido do humor é un dos elementos máis poderosos para espertar a autoestima. Se queremos que os nosos fillos teñan unha maior autoestima, temos que comezar connosco, coa nosa vulnerabilidade, aceptando como somos. E outro elemento importante para a autoestima é a perseveranza. Ata para aprender a querernos temos que ser perseverantes.

Receitas para que os teus fillos sexan boas persoas

Todo o que está relacionado coa escoita xera boas conversas. Se queremos cambiar o noso mundo, necesitamos cambiar a nosa conversa. Que sexan conversas máis amables. Conversas cara a fóra e conversas cara a nós mesmos. E para iso, necesitamos aprender a escoitar. E iso significa aprender a estar en silencio. Isto podémolo aplicar no noso día a día. Cos nosos fillos é especialmente significativo, para iso teremos que sentar e escoitalos. Escoitalos dunha maneira activa, presente. Cando esteamos cos nosos fillos, é importante darlles ese tempo de calidade para que se sintan eles os protagonistas. E iso lográmolo cando quitamos, primeiro, as distraccións. Por exemplo, á hora da comida que non haxa televisión. Que non haxa móbiles, que non haxa nada que interrompa, que o máis importante sexa a conversa, a comunicación, darnos tempo para nós.

Hai que aprender a dicir que non. Os seres humanos somos mamíferos sociais que vivimos en sociedade e, polo tanto, temos que vivir e convivir con certos límites e eses límites necesitámolos aprender desde a casa. Os pais temos que pór límites, aínda que nos custe, aínda que nos doia. Estamos facendo un fraco favor se non somos capaces de pór límites. Límites en valores, límites no que cada un considere, pero a boa educación parte de dar espazo, de dar toda a marxe de manobra, de creatividade e liberdade, pero coidando os límites.

Todos temos inseguridades. Absolutamente todos, a algúns nótaselles máis, a algúns nótaselles menos, algúns traballárono máis, outros traballárono menos. Primeiro acepto que teño esta inseguridade. A negación é o principal problema na educación. Un pequeno truco é utilizalo como forza na aprendizaxe.

Todos os que teñamos fillos sabemos que os nenos nacen coa creatividade. Se non, dámoslles un bolígrafo, un papel, algo de pequeniños e xa van empezar a facer garabatos. A creatividade é inherente ao ser humano, o que é unha mágoa é que ás veces lla coartemos. Que podemos facer como pais para fomentala? A creatividade xorde cando xuntamos dous tipos de mente. A mente focalizada, centrada, traballada coa que nos pomos a resolver un problema. Ou temos a mente difusa, a que deixamos vagar e comeza a conectar con novas conexións neuronais que non imaxinabamos. Pero fai falta que estean as dúas mentes ao mesmo tempo, a mente focalizada e a mente difusa. É dicir, nós necesitamos que os nosos fillos poñan esforzo, traballen, pero ao mesmo tempo temos que crear espazos para que teñan eses momentos de recreo mental para que xurda a creatividade.

Biografía
Pilar Jericó é doutora en Organización de Empresas tras estudar en universidades tan prestixiosas como Harvard ou a Universidade de California. É, ademais de escritora, profesora na Universidade Carlos III e en diferentes escolas de negocios. Ademais, é autora de libros como ‘No Miedo’, ‘Poderosamente frágiles’, ‘¿Y si realmente pudiéramos?’.