Esther Wojcicki

Irakaslea eta kazetaria

"Kazetaritza gehitu behar litzateke munduko ikastetxe guztietako ikasketa-planean".

Bideo osoa ikus dezakezu hemen.

Egun pobreziatzat joko genukeen ingurunean hazi nintzen zeren oso diru gutxi geneukan eta janaria erostea arazo bat zen. Hamar urterekin, nahiko txikia nintzen, baina erabaki nuen hezkuntzaren bidez soilik atera ahal izango nintzela egoera horretatik. Ez nago ziur zerk izan zuen eragina nigan hori pentsatzeko hamar urterekin, baina asko irakurtzen nuen. Ez genituen jostailu asko, ez genuen bidaiatzen, hortaz liburutegira joaten nintzen eta hori zen guztia. Hezkuntza bide zuzena zela zioen zerbait irakurriko nuen, eta horrela nire helburua bilakatu zen, horregatik ekin nion lanari horren azkar, hamalau urterekin, baina gozatuko nuen, ona izango nintzen edo interesgarria izateari utziko ez zion zerbaitetan. Erreportari gisa hasi nintzen lanean bertako egunkari batentzat, gauza guztietarako neska nintzen, ez nuen inolako prestakuntzarik, baina laguntzaile bat behar zuten galdetzeko atrebentzia izan nuen. Gogoratzen du nola begiratzen ziren haien artean, gizonez osatutako taldea zen eta hurrengoa esan zuten: "Noski, laguntzaile bat behar dugu, hiru zentabo ordainduko dizkizugu hitz bakoitzeko", eta esan nuen: "Ados, onartzen dut". Nahikoa diru aurreztu nuen unibertsitatera joan ahal izateko. Erronka bat izan zen, oso estresagarria izan zen, baina erabakia hartua nuen, helburu bat nuen, unibertsitate-karrera izatea.

Nire helburua da beste pertsona batzuek hezkuntzaren ahalmena ikus dezaten laguntzea. Hezkuntzan pentsatzen dudanean, ahalduntzean pentsatzen dut, bizitza hobea izaten lagun diezazuketen gauzak ikasten baitituzu. Horregatik, nire helburua da mundu guztiak aukera hori izateko laguntzea. Ehundaka ikasle ditut, milaka ere bai, arrakasta izan dutenak, arrakasta handia, eta nire teoria da arrakasta izan dutela ahaldunduta sentitzen direlako, sentitzen dutelako proposatutako guztia egin dezaketela, eta horregatik oztopoak aurkezten bazaizkie, edozein motatako porrotak, ez zaie axola, berriz saiatuko dira. Inork ez du istorioa ongi idazten lehendabizikoz, ikasi egiten da akatsak eginez eta berriro errepikatuz. Hori bizitzara eramaten da.

Komunikazioa irakasten dut, eta argitalpen bat ekoiztu ahal izateko, ikasleek gai izan behar dute komunikatzeko. Institutuan zuzen komunikatzen ikasten baduzu, egoki komunikatu ahal izango duzu unibertsitatean eta bizitza errealean.

Ez duzu nahi haur bat guztia bakarrik egin dezan, irakatsi egin behar zaie haurrei taldean lan egiten, mundu guztiarekin lan egin ahal izan behar duzu, gustatu ala ez pertsona hori.

Pertsonen arteko interakzioa da eta izango da beti hezkuntza. Irakasleak presente egon behar du"

Nola irakasten dut pentsamendu kritikoa? Atera egin behar dute eta informazioa bildu behar dute, hori da kazetaritza, oinarrizko iturriak bilatzen dituzu, munduan gertatzen dena ezagutzen duzu, erreportaria zara. Nahiz eta iritzi-artikulua idazten ari zaren, bi aldeak babestuko dituzten iritziak aurkitu behar dituzu. Horregatik bildu egiten duzu informazioa eta gero bilatu egin behar duzu zer den garrantzitsuena, horrek jendearen gehiengoarentzat nolako zailtasuna duen ba al dakizu? Hortaz, horretan praktika baduzu, egunero egiten baduzu, astero, oso ona bihurtzen zara horretan.

Sormena praktikatu behar duzun zerbait da, eta horregatik akats asko egiten dituzte, baina ongi dago, ez zait axola, egin berriz, errepikatu, dena delakoa. Sormen akats batzuk zoroak direla dirudite, baina gero oso ideia onak izan daitezke. TRICK ikasleekin batera landu nuen zerbait da. Konfiantza, errespetua, independentzia, kolaborazioa eta adeitasuna esan nahi du TRICKek. Lehenengoa konfiantza da, nik konfiantza dut nire ikasleengan, batzuetan gehiegi, baina inoiz ez naiz damutu. Nik konfiantza dut haiek badakitela zer egiten duten, klasera berandu iristen badira, ulertzen dut arrazoi on bat dutela horretarako. Haurren gehiengoak gauzak ongi egin nahi dituzte, onartuak izan nahi dute, lan ona egin nahi dute, hori da nire filosofia. Askatasuna eman egin behar diegu haien berezko ideiak izateko eta haien kabuz pentsatzeko. Oso zaila da iraultza lortzea hezkuntzan, baina oso garrantzitsua da hori egitea eta lortzea, eta egin beharreko lehenengo gauza da hezkuntzari buruzko gure pentsamoldea aldatzea. Izan ere, egun hezkuntza erabat desberdina da baina eskola-sistema ez da aldatu eta ez da aldatu hitzaldi eta liburuetan oinarritzen jarraitzen duelako hezkuntzak. Ikasgela baten eseriz hezten dituzte pertsonak, irakasle bati entzunaraziz, oharrak idatziz eta azterketak eginez. Ez zaio arretarik jartzen guztiok mugikorrarekin ikasten dugun gertaerari. Orain dela ehunka urte ikuspegia zen "ni helduena izanik azkarrena naiz eta zuri irakatsiko dizut zer den adimentsua izatea". Nire une honetako ikuspegia da haur horiek oso azkarrak direla sortzez, denbora asko daramate gailu elektronikoak erabiltzen. Eman diezaiegun sortzaile izateko eta ezagutzen duten informazioa modu sortzailean erabiltzeko aukera. Horrek ez du esan nahi hitzaldiak alde batera utzi behar ditugunik, nik uste dut curriculumaren ehuneko laurogeiak hitzaldietan oinarritu behar lukeela, sistema osotik ehuneko laurogeiak, eta soilik aldatu behar duguna ehuneko hogei hori da.

Horren errotuta dago sistema, belaunaldiz belaunaldi igaro dela, eta oso zaila da aldatzen. Horregatik, lan egin nahi dut sistemarekin hura den moduan, eta ehuneko hogeia aldatzen hasi bagaitezke, eta ikus badezakegu nola funtzionatzen duen, agian orduan aldatu ahal izango dugu ehuneko hogeita hamarra. Mailaz mailako aldaketa izan daiteke. Aldaketa oso gauza zaila da pertsonentzat, kulturentzat, guztiontzat. Guztiok hitz egiten dugu aldaketaz, baina inork ez du egin nahi benetan. Azken hamar urteetako aurkikuntza garrantzitsuenetako batzuk haurrek egin dituzte.

Munduko zati bakoitzak erronka desberdinak ditu, haurrak irtenbideen parte izan daitezke, eman diezaiegun aukera bat, eta aukera horrekin ere gehiagoa ikasi ahal izango dute. Antzinako sistemaren eta berriaren nahasketa da, teknologia erabiltzen duzu zure irakaskuntza laguntzeko. Ameriketako Estatu Batuetako guda zibilari buruzko hitzaldiak ematera mugatzearen ordez, adibidez, haurrei eska diezaiekezu Interneten begira dezatela nola eragin dion guda zibilak egungo munduari, eta galdetzen dutenean zer den guda zibila, eska diezaiekezu Interneten begiratzeko, ikertzeko eta bilatzeko zer den guda zibila eta zer ondorio izan dituen guda zibilak gaur egun. Hori da historia irakasteko modua, ez niri irakatsi zidaten moduan, data mordoa zituen liburu batekin, eta guztia buruz ikasi behar izanez, datak, niretzako inor ez ziren pertsonak, azterketa eginez... Ona nintzen buruz ikasteko, eta horregatik bikainak lortzen nituen, baina jada ez naiz ezertaz gogoratzen, ezertxo ere ez dut gogoratzen eta jendearen gehiengoari gauza bera gertatzen zaio, ez direla gogoratzen.

Nire irakasteko modua erabat konbinatutako ikaskuntza da, esan baitezaket kasuen ehuneko laurogeian ikasleek baitute agintea. Gainontzeko ehuneko hogeian nik ematen dut gaia. Haurrek taldean egiten dute lan, guztiak batera eta argitalpenak sortzen dituzte. Entregatze-data bat dago hiru astez behin eta hiru astez behin berrogeita zortzi orri eta hiru ataleko egunkaria aurkezten dute. Gutxi gorabehera hamabi argitalpen mota desberdin daude eta seiehun eta zazpiehun ikasle artean dira parte hartzen dutenak, hau da, Palo Altoko Bigarren Hezkuntzako ikastetxeko ikasle-taldearen ia erdiak, eta horrek The Campanile izena duen egunkaria argitaratzen du. Aldizkari desberdinak ere bai. Gainera, egunera ikastetxe guztirako emankizuna egiten da, eskolako web-orrian artxibatzen dena; gainera irratia dugu egunero, irratia interesatzen bazaizu, eta bideo-ekoizpeneko klase bat ere badugu, pelikulak egitea gustatzen bazaizu. Diseinu grafikoko klaseak ere ematen ditugu.

Biografia
Kazetaria eta irakaslea Palo Alto institutuan. Creative Commons lizentzien mundu-elkartearen presidenteordea, Mozambikeko neskatoen hezkuntzaren promoziorako Lurdes Mutolaren lagunen fundazioko presidentea, eta aholkularia ikaskuntzako aurrerapenerako Carnegie fundazioan.