Victor Küppers

Irakaslea eta idazlea

"Hezteko maitasuna behar da, maitasun handia, eta denbora, denbora handia"

Bideo osoa ikus dezakezu hemen.

Nire seme-alabei beti hiru kontzeptu errepikatu dizkiet. Lehena ontasuna garatzea da, pertsona onak izatea. Bizitzan talentua garrantzitsua da, dirua garrantzitsua da, duzun lana, baina askoz ere garrantzitsuagoa da pertsona ona izatea. Bateraezina da irakasle ona izan eta pertsona txarra izatea edo bikotekide ona izan eta pertsona txarra izatea. Ematen dieten bigarren gomendioa da ez galtzea inoiz alaitasuna. Alaitasunak asko laguntzen du, baina alaitasuna ez da barregarria izatea, bizipozaren kontzeptu hori da. Bakoitzak alaitasunez bizitzen saiatu behar du, ez baita zerbait genetikoa, ikasi egiten da, garatu egiten da eta ikasi egiten da alde positiboa negatiboa baino lehen ikusten. Pertsona bat alaia denean, gainontzekoekin dituen harremanak hobeto funtzionatzen dute, gutxiago haserretzen zara, batek onartzen du bizitzak gustatzen zaizkigun eta gustatzen ez zaizkigun gauzak dituela. Alaitasunez bizitzeko borrokatzen duten pertsonak daude, gutxiago kexatuz eta positiboari balioa emanez. Eta esaten diedan hirugarren eta azken gauza: lan bat izaten duzunean, lanean ari zarenean, ez direla aparteko gauzak egin behar, baizik eta gauza arrunt txikiak modu apartekoan egin.

Haize kontra borrokatu behar da ilusioarekin eta alaitasunarekin bizitzeko eta askoz ere zailagoa da. Askoz zailagoa da baikorra izatea ezkorra baino. Baina esfortzu bat da, asko merezi duen borroka da. Nola lortzen da alaiagoa eta baikorragoa izatea?. Lehenik eta behin, jakin behar da aukera bat dela. Konprometituta dauden pertsonak daude, alaitasunez bizitzeko gogoa dutenak, eta huts egiten dute behin eta jarraitu egiten dute, huts egiten dute behin eta berriz altxatzen dira. Pertsona batzuk haien arazo pertsonal eta profesional guztiez gain, irribarre egiten jarraitzen dute, alaitasunez lan egiten jarraitzen dute, ilusioa transmititzen jarraitzen dute, eta goizeko seietan. Zer egiten dute pertsona horiek?, zeren pertsona batzuk egiten badute, guztiok egin dezakegu.

Ez da galdu behar inoiz itxaropena, sekula ere ez. Batek itxaropena galtzen duenean, amaitu egiten da. Egia da aurreko belaunaldiek sortu dugun gizartea gizarte zaila dela, korapilatsua, ez diela batere laguntzen pertsona gazteei, baina batek ezin du behin ere adorea galdu. Pentsatu adorea galtzen duzunean, duzun onena galtzen duzula. Formula bat dago esaten duena zuk zure ezagutzen balioa duzula, zuk zure gaitasun edo esperientziaren balioa duzula eta zuk zure jarrera edo izateko moduaren balioa duzula. Baina jarrera biderkatu egiten da, hau da, handiaren eta erdipurdikoaren arteko desberdintasuna jarreran dago, izateko moduan. Adorea galtzen duzunean, ez dituzu ezagutzak galtzen, ez duzu esperientzia galtzen, norbait oso adoregabe egon daiteke baina ikasten jarraitzen duzu. Adorea galtzen duzunean, duzun onena galtzen duzu, zure jarrera, zure izateko modua. Zuk adorea galtzen duzunean, erabat estrateforikoa den pertsona bat izatetik pertsona arrunta izatera pasatzen zara, profesional bikaina izatetik erdipurdiko profesional izatera. Bizitza aldartea da. Zein da irakasle garen pertsonen edo zorte apur bat gehiago dugun eta une honetan inolako dramarik, arazo handirik ez dugun pertsonon lana? Gainontzekoak laguntzea adorea gal ez dezaten. Hori da irakasle batek duen lanik garrantzitsuenetakoa. Horretaz gain pentsatu egin behar da zein den zure helburua bizitzan, zer den motibatzen zaituena, zeren pertsona gazte asko daude nahasita daudenak, eta hezteak ere esan nahi du argitzen laguntzea zure bizitzak izan dezakeen zentzuaren gainean. Nik beti pentsatu izan dut bizitzan zoriontasuna zentzua aurkitzea dela, eta bakoitzak berea du, bokazioa deiturikoa. Hori irakasleen lana ere bada, haien ikasleak laguntzea haien bokazioa zein den aurki dezaten.

"Hobeto komunikatzeko urrezko araua da "tratatu gainontzekoak besteak zuri tratatzea gustatuko litzaizukeen moduan""

Nire seme-alabak adeitsuak izatea nahi nuke. Eztabaidaezina den mekanismo bat dugu gizaki guztiok, besteentzako zerbait ona egiten duzunean ongi sentitzen zara, hori ukaezina da. Borondatezko lan bat egin duen orok daki oso atsegina dela gainontzekoentzat zerbait egiten duzulako. Atsegina zarenean izaera aldatzen zaizu, askoz alaiagoa zara, baina zu hobeto egoteaz gain, gainontzekoak hobeto egoteaz gain eta gainera doan izateaz gain, atsegina izateak laugarren abantaila izugarria du. Derrigortu egiten zaitu saiatzera izan zaitezkeen pertsona izaten. Zeren atsegina izan nahi duzunean, batzuetan pertsona batzuk entzun behar dituzu, batzuetan ate bat eutsi behar duzu, batzuetan lagundu egin behar duzu, batzuetan soilik egon egin behar duzu. Pazientzia garatu egin behar da, eskuzabala izan behar da.

Nire ustez gizarte bat ez da aberatsa petrolioa edo gasa duelako harrien azpian. Gizartea aberatsa da hori osatzen duten pertsonen giza-kalitatearen ondorioz. Gizarte aldatuko duten etorkizuneko belaunaldiak behar ditugu, eta hori hezkuntzarekin aldatzen da. Hezkuntza da norbaitek "mesedez" eta "eskerrik asko" erabiltzen duenean; bi hitz horiek hiztegitik kenduko dituzte erabiltzen ez direlako.

Harremanak zaindu egiten dira maitasunarekin eta denborarekin. Arau bat dago beti betetzen dena giza-harremanetan, zentzukoa dena baina ahaztu egiten duguna, ureztatzen ez duzun landarea, hiltzen den landarea. Bada harremanetan gauza bera gertatzen da, gure seme-alabekin, gure bikotearekin, gure lagunekin... Zaintzen ez duzuna, hil egiten da. Maitasuna aldarrikatu behar dugu, samurtasuna gehien maite ditugun pertsonekin eta denbora ondoren. Denbora, eta norbaitek esaten badu ez duela denborarik bere seme-alabentzat, ez da egia. Funtsean, ofiziala den estatistika bat dago zeinak esaten duen herrialde honetan telebistaren batez bestekoa pertsonako eta eguneko lau ordukoa dela, pertsona eta eguneko lau ordu. Bada, badago jendea denborarik ez duela esaten duena. Gure lana da, guraso eta irakasle gisa heztea, eta hezi maitasunez egiten da, maitasun askorekin eta denborarekin, denbora askorekin. Zeren hurrengoa: "nik denbora gutxi, baina kalitatezkoa", gezurra da, norbaitek asmatu zuena kontzientzia lasai izateko, eta ez badu landare bat hartu eta bi tanta ez badizkio jartzen hilabetean, kalitate gehienezkoak izanda ere, berdin hilko da.

Lider baten papera eragina izatea da, inspiratzea, transmititzea, kutsatzea, ilusioa ematea, motibatzea, laguntzea, eta horrek zerikusia du pertsona gisa transmititzen duzunarekin. Gainontzekoengan eragina duzunean, guztiok ditugu bi motatako jarrerak, guztiok dugu portaera normatiboa. Hori egin behar da arazorik ez izateko, normatiboa da klasera ez dela joaten txankletekin, normatiboa da autobusak gidatzen dituenak gelditu egin behar duela ezarritako geltokietan. Eta gero, guztiok dugu bat-batekoa deitzen den portaera. Bat-batekoa da gogoa duzulako egiten duzuna. Autobus gidari batek, bi geltokien artean ikusten badu pertsona bat aurreko geldialdia galduta korrika ari dela, eta gelditzea erabakitzen badu pertsona horri itxaroteko, hori ez da normatiboa, hori bat-batekoa da, hori egiten du gidariari gogoa ematen diolako. Lortu behar dena da bat liderra denean pertsonek normatiboa eman dezaten eta baita bat-batekoa ere. Azkenean, lider baten lana pertsonek daramaten onena ateratzea da. Irakasle gisa zure lana da ikasleek barruan dutena ateratzen saiatzea, horiek laguntzea onena atera dezaten, eta horrek banaka tratatzea eskatzen du; horregatik da horren lan zaila irakaslearena. Lider ona izateko funtsa da laguntzeko grina izatea.

Biografia
Humanitateetan doktorea eta Enpresen Administrazioan eta Zuzendaritzan lizentziaduna, unibertsitateko irakaslea eta trebatzailea. "El efecto Actitud" eta "Vivir una vida con sentido" gisako liburuen egilea. Aditu handia da psikologia positiboan eta defendatzen du hezkuntzan eta bizitzan orokorrean jarrera funtsezko faktorea dela.