Análise da actualidade dos mercados

Álvaro Manteca, responsable de estratexia de investimento de BBVA Banca Privada

A inflación norteamericana pasa factura nos mercados de capitais

15/11/2021

Durante a semana pasada, volveu con brusquidade aos mercados a narrativa inflacionista, que parecía pasar a un segundo plano tras as reunións dos bancos centrais. Así, os datos do IPC publicados en varios países socavaron as expectativas de que estamos ante un fenómeno transitorio. O máis destacado da semana foi a lectura do IPC de outubro nos Estados Unidos, que foi significativamente máis alto do esperado, acadando un 6,2% de crecemento interanual e un 4,6% para a taxa subxacente, os niveis máis altos en 30 anos. Aínda que os prezos da enerxía foron os principais responsables da sorpresa alcista nos prezos e moitos outros compoñentes continúan reflectindo problemas na cadea de subministración, a aceleración da inflación nos alugamentos e o sector inmobiliario tamén apunta a un fortalecemento da tendencia subxacente.

Por outra banda, o caso estadounidense non foi un evento illado e as sorpresas á alza nas taxas da inflación sucedéronse en todas as xeografías: o índice de prezos de produción da China situouse no 13,5% interanual, o máis alto desde 1995 e xa parece querer arrastrarse cara ao IPC, que se mantén nuns niveis baixos, do 1,5% interanual, pero que tamén superou as previsións do consenso. Estas sorpresas á alza non só significan que a inflación será máis alta do que se pensaba nos próximos meses, senón que tamén aumenta a incerteza sobre a evolución dos prezos en 2022. Certamente, as taxas de inflación interanual moderaranse significativamente o ano que vén, xa que os efectos de base desaparecerán e é pouco probable que os prezos da enerxía aumenten moito máis. De feito, as tensións na cadea de subministración de semicondutores parecen ser menos severas, os custos da electricidade e do gas natural empezaron a moderarse e incluso os prezos dos fretes diminuíron. Porén, canto máis dure esta transición a prezos máis baixos, maior será a probabilidade de que algunhas dinámicas de prezos se arraiguen máis e entren en xogo efectos de segunda rolda.

Con todo, as bolsas volveron á volatilidade tras a publicación do IPC estadounidense e detívose o impresionante movemento alcista dos mercados de renda variable mundiais que se iniciara a principios do mes de outubro. Porén, os retrocesos semanais foron moi pouco significativos, grazas á recuperación do mercado na parte final da semana, co que se reforza a impresión de resistencia que veñen ofrecendo as bolsas mundiais.

Os mercados estadounidenses retrocederon por primeira vez en seis semanas, cun movemento sectorial que reflectiu ás claras a preocupación do mercado con respecto ás elevadas taxas de inflación.  Así, as empresas de consumo discrecional, moi sensibles á evolución dos prezos, foron as claras perdedoras da semana. Pola contra, as empresas mineiras ascenderon á primeira posición da clasificación sectorial, ao buscar os investidores as coberturas naturais contra a inflación que brindan as materias primas. En Europa, nin sequera se chegou a truncar a serie de semanas alcistas consecutivas e o Stoxx 600 pechou a súa sexta semana consecutiva de ganancias marcando novos máximos históricos.

En síntese, coa recuperación do mercado laboral norteamericano en marcha, a atención do mercado centrarase agora na inflación. Na China, espérase que os prezos de produción alcancen un récord cun aumento interanual do 12,5 % en outubro, á vista da repunta do compoñente de prezos do PMI. Por outra parte, o IPC norteamericano podería atinxir máximos de tres décadas, impulsado polos implacables estrangulamentos nas cadeas de subministración e o aumento dos prezos da enerxía e outras materias primas. A clave que se buscará no detalle do informe de prezos será a posible aparición de signos que poderían alertar de presións inflacionistas máis persistentes. Mentres tanto, á espera dos sinais que nos teñan que dar os prezos, o mercado volveu confiar na narrativa de transitoriedade da inflación, tendo en conta as mensaxes acomodaticias dos bancos centrais. Así, vólvese ao chamado escenario “Goldilocks”, que se caracteriza por unha economía que mostra un crecemento constante e moderado, que evita tanto as recesións como as presións inflacionistas duradeiras. Este contexto é ideal para o investimento, xa que permite un crecemento positivo nos beneficios corporativos, que manteñen soportados os prezos das accións, ao tempo que os bancos centrais non teñen razóns fundamentais para endureceren as súas políticas, xa que tanto o crecemento como a inflación se manteñen en niveis razoables.