Análise da actualidade dos mercados

Álvaro Manteca, responsable de estratexia de investimento de BBVA Banca Privada

E chegou a hora dos bancos centrais

13/12/2021

Chegou a hora da verdade. Durante a semana pasada e a que vén, nada menos que 18 bancos centrais toman decisións sobre as súas políticas monetarias, influenciados por un contexto global de incerteza propiciado pola variante ómicron e a persistencia de importantes presións inflacionistas. Aínda que existen, obviamente, diferenzas entre os distintos países, a tendencia xeral continúa a ser a de normalizar os extraordinarios estímulos monetarios que se implementaron en marzo de 2020. As excepcións máis relevantes neste sentido continúan sendo os bancos centrais da China e de Turquía.

A semana que comeza será moi importante a respecto disto e teremos reunións da Fed, do BCE, do Banco de Inglaterra e do Banco do Xapón, e todas, excepto a reunión do Banco do Xapón, poderían ser bastante relevantes. En primeiro lugar, o ton dos funcionarios da Fed volveuse máis agresivo nas últimas semanas, polas continuas presións inflacionistas que en novembro volveron rexistrar un significativo aumento. Así, é bastante probable que o FOMC anuncie unha aceleración do “tapering”, de tal forma que as compras de activos poderían acabar xa no mes de marzo. Do mesmo modo, a actualización do diagrama de puntos, que reflicte as expectativas de tipos que manexan os membros da institución, adiantará o ciclo de subas de taxas de xuro, mostrando probablemente dous aumentos en 2022, tres en 2023 e catro en 2024.

Canto ao Banco de Inglaterra, a irrupción de ómicron podería atrasar a primeira suba de tipos desde a aparición da pandemia ata principios de 2022. O Goberno anunciou o regreso dalgunhas restricións á mobilidade e os indicadores de actividade de alta frecuencia comezaron a moderarse. De feito, os datos mostran que a economía creceu apenas un 0,1 % en outubro. Pola súa parte, na reunión do BCE estaremos moi pendentes das novas proxeccións macroeconómicas. Canto ás medidas de política monetaria, é probable que o Consello de Goberno confirme a fin do programa PEPP en marzo, cun “tapering” que comezará en xaneiro de 2022. Así mesmo, reforzará o programa de compras ordinario APP cunha significativa dotación adicional. Por último, espéranse menos sobresaltos na reunión do Banco do Xapón, que probablemente manterá sen cambios as actuais políticas monetarias.

Paralelamente aos catro grandes, coñeceremos as decisións doutros bancos centrais de economías desenvolvidas. A pesar de que aínda existe certa disparidade, as autoridades monetarias dos países exportadores de materias primas encabezan o movemento de endurecemento monetario. Así, durante a semana pasada, o Banco do Canadá anunciou a primeira suba de tipos na primeira metade de 2022 e o Banco de Australia mantivo o seu prognóstico de subir por primeira vez as taxas de xuro en novembro de 2022. Para a semana que comeza, espérase que o Norges Bank de Noruega suba por segunda vez os tipos de xuro, despois de o facer por primeira vez no mes de setembro.

Canto aos bancos centrais dos países emerxentes, en xeral están a endurecer as políticas monetarias rapidamente. En Europa, o Banco Nacional de Polonia subiu na semana pasada os tipos 50 puntos básicos, mentres que o Banco Nacional de Hungría rexistrou outro aumento de 20 puntos básicos no tipo de depósito semanal. Durante os próximos días, espérase que o Banco Central de Rusia suba os tipos outros 100 puntos básicos, ata niveis do 8,50 %. Polo contrario, o consenso espera que o Banco Central de Turquía volva baixar os tipos outros 100 puntos básicos, ata niveis do 14,0 %, a pesar da continua deterioración nas taxas de inflación e a acusada debilidade da lira.

Na América Latina, as autoridades monetarias do Brasil subiron na semana pasada os tipos de xuro 150 puntos básicos, ata niveis do 9,25 %. O Perú tamén subiu os tipos na semana pasada. Pola súa parte, espérase que o Banxico suba a taxa de referencia 25 puntos básicos, ata o 5,25 %, mentres que en Chile a suba sería de maior magnitude, de 125 puntos básicos, ata o 4,0 %.

En Asia, porén, os bancos centrais continúan a ser en xeral máis moderados que os seus homólogos emerxentes. Así, é previsible que durante a semana os bancos centrais de Taiwán, Filipinas e Indonesia manteñan os tipos de xuro oficiais sen cambios, no medio dunha maior incerteza debido a ómicron e o desexo de apoiar a recuperación económica. Na China, pola súa parte, a política monetaria estase facendo máis laxa e o PBoC reducirá o coeficiente de reserva obrigatoria para os bancos a partir do día 15 de decembro. A decisión tomouse en consecuencia dunha reunión que remarcou a necesidade de aumentar o apoio á economía real, lastrada polos problemas do sector inmobiliario.

Na fronte sanitaria, a ameaza da variante ómicron comeza a parecer menos ominosa do que inicialmente se temía. Segundo os datos máis recentes, a variante foi detectada en case 60 países. Aínda que se estableceu que a súa taxa de transmisión é máis alta, parece que non escapa totalmente ao efecto das vacinas e que a gravidade dos seus síntomas podería ser menor. Neste sentido, en Suráfrica, os casos de COVID-19 aumentaron rapidamente, pero as taxas de hospitalización continúan sendo baixas en relación coas vagas anteriores. Outra noticia positiva foi o informe de Pfizer/BioNTech, que sostén que unha terceira dose da súa vacina é capaz de neutralizar a variante ómicron. Esta noticia, combinada co aumento de casos en varios países, probablemente acelerará as campañas de vacinación de reforzo en todo o mundo e posiblemente vexamos tamén a implantación progresiva de pasaportes COVID, destinados a aumentar as taxas de vacinación.

En síntese, a semana que comeza constitúe un momento decisivo para os mercados pola intensa actividade que terán os principais bancos centrais do mundo. Neste sentido, a reunión da Reserva Federal será o acontecemento máis esperado da semana.

A nosa intuición é que a Fed está a acertar co novo xiro máis agresivo da súa política monetaria, xa que permite reducir o risco de cometer un importante erro se acaba confirmándose un carácter máis estrutural na inflación. Aínda que existen algúns elementos que nos permiten seguir apostando pola transitoriedade desta (maiores niveis de inventarios e de produción, certa normalización nas tensións nas cadeas de subministración e menores prezos do petróleo e das materias primas), as elevadas presións inflacionistas no mercado da vivenda e a variante ómicron, que podería conducir a outra vaga de interrupcións na cadea de subministración, fan que o risco á alza para a inflación continúe sendo substancial. Deste modo, os salarios e as rendas dos alugueiros poderían substituír facilmente as tensións relacionadas coa reapertura económica tras a pandemia, como motor da inflación en 2022.

É probable que a Fed considere que o crecemento económico previsto para 2022 pode soportar condicións monetarias algo máis estritas. Respecto a isto, subir moderadamente os tipos permitiría garantir que as expectativas de inflación se manteñen firmemente ancoradas, ao tempo que se evita o risco de permanecer “por detrás da curva” e ter que rectificar de forma brusca a política monetaria, o que poría en grave risco, esta vez si, a recuperación económica en marcha.

Porén, os riscos continúan a ser relevantes e, a pesar de que os primeiros indicios apuntan a unha variante ómicron máis benigna, non podemos descartar episodios transitorios de volatilidade, que tamén poderían vir da man duns maiores riscos xeopolíticos.

En todo caso, seguimos confiando na fortaleza da recuperación económica e cremos que a mellor estratexia continúa a ser manter unha sobreponderación dos activos de risco.